Dziś wieczorem zginęło dwoje dzieci w Westlock – mówił doktor. – Obwiniają ciebie.

- Nigdy nie byłem w Westlock – zaprotestował -Boone.

- Ale ja byłem – odrzekł Decker. – Upewniłem się, że tutejsi ludzie widzieli zdjęcia; mordercy dzieci – są najgorsi. Lepiej, żebyś zmarł tutaj, niż miał się z nimi spotkać.

- Pan? – spytał Boone. – Pan to zrobił?

- Tak.

- Wszystkich?

- I jeszcze więcej.

- Dlaczego?

Decker zastanawiał się nad tym przez chwilę.

- Bo to lubię – odpowiedział obojętnym to­nem.

Dalej wyglądał tak zrównoważony w swoim dobrze skrojonym garniturze. Nawet twarz, którą Boone widział teraz wyraźnie, nie zdradzała żadnego tropu wiodącego do ukrytego szaleństwa. Któż by wątpił, widząc za­krwawionego i czystego mężczyznę, który z nich jest obłąkany, a który jest jego uzdrowicielem? Ale wygląd zewnętrzny myli. To doktor był potworem, dzieckiem Midian, który właśnie zmienił ciało, by ukryć prawdziwe „ja”. Reszta przyczaiła się pod maską spokoju i planowa­ła zabójstwa dzieci.

Decker wyciągnął rewolwer z wewnętrznej kiesze­ni marynarki.

- Uzbroili mnie – powiedział. – Na wypadek, gdybyś stracił kontrolę nad sobą.

Ręka mu drżała, ale z takiej odległości trudno było chybić. Za chwilę wszystko się skończy. Przyleci kula, a on umrze i tyle tajemnic pozostanie nie wyjaśnionych. Rana, Midian, Decker, tak wiele pytań, na które nigdy nie odpowie.

No tags